بانکول خبر |✍️فرشته قاسمیان

در روزگاری که تصویر استان‌ها و شهرهای ایران، گاه در میان غوغای اخبار رسمی و جریان‌های رسانه‌ای گم می‌شود، رویدادهایی چون «راوی ایلام باش!» نقطه امیدی هستند برای بازگشت به روایت‌های مردمی، بومی و اصیل.

این رویداد یک کارگاه یک‌روزه تولید محتواست، با محوریت دعوت برای روایت ایلام؛ آن هم نه صرفاً با دوربین‌های حرفه‌ای یا امکانات ویژه، بلکه حتی با یک موبایل یا قلم ساده. این‌جا، مهم‌تر از ابزار، نگاه راوی است.

در سال‌های اخیر، نقش رسانه ملی در پرداختن به مناطق کمتر دیده‌شده کشور پررنگ‌تر شده است، ایلام، به‌عنوان یکی از استان‌های مرزی، همواره در بزنگاه‌های ملی نقش ایفا کرده؛ از سال‌های حماسه دفاع مقدس گرفته تا میزبانی میلیونی از زائران اربعین، اما واقعیت آن است که بخش زیادی از ظرفیت‌های فرهنگی، طبیعی و اجتماعی این استان هنوز در سایه مانده‌اند.

فراخوان «راوی ایلام باش!» با هدف پر کردن همین خلأ شکل گرفته؛ حرکتی که به ابتکار رسانه ملی و همراهی فعالان فرهنگی استان، به‌دنبال پرورش نسل جدیدی از روایت‌گران محلی است، نسلی که بتواند از دل زندگی روزمره، آیین‌ها، مناظر طبیعی، گویش‌ها، موسیقی، و خاطرات مردم، محتوایی تولید کند که اصالت و تازگی داشته باشد.

یکی از ویژگی‌های برجسته این رویداد، حضور و حمایت مستقیم رسانه ملی است، این یعنی آثار برگزیده تنها در حد تمرین و تجربه باقی نمی‌مانند، بلکه این فرصت را دارند که در سطح ملی دیده شوند، از قاب تلویزیون پخش شوند و به گوش و چشم مردم سراسر ایران برسند. این همان چیزی است که به روایت‌های محلی اعتبار می‌بخشد.

در روز برگزاری این کارگاه، هنرمندان متعددی از نقاط مختلف استان ایلام حضور داشتند؛ از فیلم‌سازان جوان تا نویسندگان، عکاسان، و علاقه‌مندان به تولید محتوای دیجیتال، این تنوع در مخاطب، نشان از آن دارد که نیاز به بیان و روایت در ایلام بالاست؛ فقط باید به آن میدان داده شود.

آن‌چه «راوی ایلام باش!» را مهم می‌کند، فقط یک رویداد فرهنگی نیست؛ بلکه تلاشی‌ است برای بازگرداندن رسانه به مردم، آن هم با زبان خود مردم. ایلام سرشار از روایت‌هایی‌ است که هنوز گفته نشده‌اند.

اگر می‌خواهیم تصویر واقعی‌تری از ایران بسازیم، راهش شنیدن صداهای محلی است و رسانه ملی، وقتی چنین صداهایی را به رسمیت بشناسد، در واقع دارد گامی مؤثر برای عدالت رسانه‌ای برمی‌دارد.

در پایان، باید گفت ایلام امروز فقط به دوربین یا گزارشگر نیاز ندارد، بلکه به «راوی» نیاز دارد، راوی‌ای که از دل مردم آمده باشد، با زبان مردم روایت کند، و صدای مردم باشد و شاید «راوی ایلام باش!» گامی به همین‌سو باشد؛ حرکتی که شایسته تکرار، توسعه و توجه ملی است.